Breast Prosthesis

عمل پروتز سینه

عمل پروتز سینه ، ایمپلنت سینه یا Augmentation Mammoplasty، به‌ معنای بازسازی سینه از طریق افزایش حجم آن است که از جمله پرطرفدارترین عمل‌های جراحی زیبایی است که سال ‌هاست زنان زیادی در سر تا سر جهان به آن تن داده‌اند.

از عمل پروتز سینه جهت ایجاد سینه‌ های بزرگ ‌تر و حجیم‌ تر یا جایگزینیِ حجمی از سینه که در حین شیردهی، حاملگی، کاهش وزن و سوء تغذیه یا عواملی مثل سرطان یا ضربه از بین رفته، استفاده می ‌کنند.

 

 

 

 

Breast Prosthesis

 

 

 

 

عمل جراحی پروتز سینه چیست؟

بزرگ کردن سینه به ‌وسیله ‌ی جراحی، یک عمل زیبایی ایمن و با حداقل تهاجم است که در پروسه‌ای یک تا دو ساعته تحت بیهوشی عمومی انجام می‌ شود.

با این ‌همه به توصیه‌ ی پزشکان متخصص، پیش از مهیاشدن برای انجام این عمل جراحی بهتر است فرد متقاضی در یک جلسه مشاوره به همراه پزشک جراحش شرکت کند و مواردی همچون روش ‌های مختلف بزرگ کردن سینه و اندازه و نوع پروتز براساس شکل بدن فرد مشخص شود.

انتخاب عمل پروتز سینه معمولا با توجه به پهنای سینه، ارزیابی پوشش نسج نرم سینه و بافت سینه صورت می‌ گیرد. برخی از افرادی که به‌ دلیل بیماری یا موارد دیگر مجبور به عمل پروتز سینه هستند، ممکن است از این عمل حس خوبی نداشته باشند و تصور کنند که شکل طبیعی بدن‌ شان را از دست می‌ دهند. اما معمولا با گذشت زمان و بعد از انجام عمل احساس بهتری نسبت به این تغییرات پیدا می‌ کنند.

در عمل پروتز سینه پزشک جراح برای وارد کردن پروتز برش‌ها را در سه محل متفاوت، یعنی زیربغل، هاله دور سینه (بافت اطراف نوک پستان)، دور ناف یا چین زیر سینه ایجاد می ‌کند.

سپس پروتز را پس از ایجاد برش از بالا یا پایین عضله‌ی دیواره‌ی قفسه سینه وارد بدن می ‌کند. بدن پروتز را در جای واردشده نگه می‌ دارد و از جا به ‌جا شدن آن زیر پوست جلوگیری می‌ کند. پزشک جراح، برش را پس از قرار دادن پروتز در جای مناسب می ‌بندد و بخیه می ‌زند.

انواع پروتز سینه از لحاظ میزان برجستگی:

براساس میزان برجستگی، پروتزهای سینه سه نوع هستند:

  • Low profile یا پروتز با برجستگی کم
  • High Profile یا پروتز با برجستگی زیاد
  • Ultra high profile یا پروتز سینه با برجستگی خیلی زیاد

 

 

 

Breast Prosthesis

 

 

 

 

انواع پروتز سینه از لحاظ شکل ظاهری ؛ پروتزهای سینه به دو نوع کلی تقسیم می ‌شوند:

 

۱- پروتز سینه گرد (round):

پروتز سینه «گرد» برای افرادی که دوست دارند سینه‌ هایشان برجسته ‌تر به‌ نظر برسد، مناسب هستند. از سوی دیگر کسانی که می ‌خواهند پروتز سینه بافت نرم و خوش‌ فرمی داشته باشد معمولا این پروتزهای گرد را انتخاب می‌ کنند.

 

 

٢- پروتز سینه اشکی (آناتومیکال یا قطره‌ اشکی):

پروتز سینه «قطره‌اشکی» به درد آن‌ دسته از افرادی می‌ خورد که تمایل دارند پروتز سینه‌ شان نمای طبیعی ‌تری داشته باشد. علاوه ‌بر این کسانی که بافت سینه‌ی آن ها خیلی کم است یا اصلا بافت پستان ندارند، افرادی که سینه ‌های تخت و بدون شکل دارند و نیز خانم‌ هایی که پوشش بافت نرم سینه‌ شان خیلی کم است، دچار عدم تقارن در سینه‌ها یا نقص ظاهری سینه هستند، برای ظاهر طبیعی‌ تر بهتر است از پروتز سینه قطره‌ اشکی استفاده کنند.

 

 

 

 

 

Breast Prosthesis

 

 

 

انواع پروتز سینه از لحاظ جنس و مواد تشکیل ‌دهنده:

پروتزهای سینه از سه جنس تولید می‌ شوند که تفاوت چندانی از نظر کیفی ندارند اما از نظر هزینه‌ی عمل، احساس راحتی با آن و جای شکاف با هم تفاوت دارند و بنابر شرایط بیمار پزشک یکی از آن ها را انتخاب می ‌کند: پروتز سینه سیلیکونی که ژل مانند است، پروتز سینه «آب نمکی»، و پروتز سینه ثابت یا «Gummy Bear» که در واقع نسل پنجم پروتزهای سینه هستند.

 

۱-پروتز سینه آب ‌نمکی:

پروتزهای سینه آب ‌نمکی گرد هستند و با آب‌نمک استریل یا سالین پر شده‌اند. پروتز سینه آب‌ نمکی دارای جداره ‌ای سیلیکونی و غیرقابل نفوذ هستند، از پروتز‌های سیلیکونی سفت ‌تر هستند، در صورت پاره ‌شدن تخت و صاف می ‌شود و مایع درون آن ها طی فرایندی طبیعی جذب بدن می‌ شود چون این مایع به ‌طور طبیعی در بدن وجود دارد، پس مشکلی برای سلامتی ایجاد نمی‌ کند.

نکته‌ ی دیگر این که استفاده از پروتزهای سالین یا آب ‌نمکی برای افراد زیر ۱۸ سال توصیه نمی‌ شود.

 

 

 

 

Breast Prosthesis

 

 

 

 

۲- پروتز سینه سیلیکونی:

پروتز سینه سیلیکونی از ترکیبات مختلف سیلیکون ساخته شده‌اند و شبیه ژل چسبنده هستند. با توجه به امنیت بیشتر این پروتزها، به ‌نظر می ‌رسد که انتخاب نخست خانم‌ ها برای پروتز سینه، پروتزهای سیلیکونی هستند.

دلیل این امر شبیه ‌تر بودن آن ها به بافت سینه است. علاوه بر این در صورت صدمه دیدن این پروتزها از بین نمی‌ روند و ژل ‌های درون پروتز به فضای اطراف یا لایه‌های دیگر پروتز وارد می‌ شوند.

درصورتی‌ که از پروتز سینه سیلیکونی استفاده کرده‌ اید، معاینه‌ی منظم توسط پزشک امری ضروری است. حداقل سن برای استفاده از پروتزهای سینه سیلیکونی ۲۲ سال است.

آن‌ دسته از افرادی که جراحی پروتز سیلیکونی داشته‌ اند لازم است که سه سال بعد از عمل جراحی، MRI انجام دهند. بعد از آن هر دو سال یک ‌بار لازم است برای بررسی پارگی بی ‌صدای پروتزهای سیلیکونی MRI انجام شود.

 

۳- پروتزهای سینه ثابت یا Gummy Bear:

درصورتی‌ که پروتزهای سینه Gummy Bear پاره شوند، به هیچ عنوان دچار تغییرات ظاهری نخواهند شد و از این جهت به آن ها پروتزهای ثابت می ‌گویند.

این پروتزها در بدن به‌ جای گرد بودن، دارای شکل هستند و در قسمت پایین از برجستگی بیشتری برخوردارند. تراکم سیلیکون در این نوع از پروتزها بالاست و درنتیجه سفت‌ تر هستند و به همین دلیل آسیب ‌دیدگی در آن ها کمتر است. بزرگ‌ ترین عیب پروتزهای ثابت این است که برای قرار دادن این پروتزها نسبت به انواع دیگر باید برش‌های بیشتری در پوست ایجاد شود.

 

پروتز خارجی سینه:

اگر قصد انجام عمل جراحی و استفاده از پروتزهای سینه داخلی را ندارید، یک راه‌حل دیگر استفاده از پروتزهای سینه خارجی است که نیازی به عمل جراحی ندارند.

اگر چه در برخی موارد پروتز سینه خارجی سبب حساسیت پوستی، خارش، تعریق و احساس گرما می‌ شود و احتمال افتادن و جدا شدن این پروتزهای سینه هم وجود دارد. با این ‌همه استفاده از پروتز سینه خارجی سریع ‌ترین روش برای بزرگ کردن و پُر کردن فضای خارجی سینه است.

 

 

 

Breast Prosthesis

 

 

 

 

 

رنگ پروتز سینه:

از جمله دغدغه‌ های افرادی که قصد انجام عمل جراحی پروتز سینه را دارند این است که رنگ پروتزهای سینه مصنوعی تا حد ممکن به رنگ طبیعی پوست ‌شان نزدیک باشد.

اگر چه تولید‌ کنندگان پروتز تمام تلاش خود را برای ساخت پروتزهای نزدیک به رنگ پوست انجام می ‌دهند و حتی تهیه‌ی پروتز سفارشی به درخواست مشتری را هم در دستور کار خود قرار داده‌اند، با این‌ همه معمولا اندکی تفاوت رنگ میان پوست طبیعی بدن و پوسته پروتزهای سینه وجود دارد.

 

چند نوع برش برای انجام عمل پروتز سینه وجود دارد؟

  • برش در چین زیر سینه
  • برش در اطراف هاله
  • برش زیر بغل
  • برش دور ناف که در موارد خاص انجام می ‌شود.

لیفت سینه با عمل پروتز سینه :

عمل لیفت سینه با عمل پروتز سینه یا (پروتز ماستوپکسی) یکی از روش ‌های بالا کشیدن سینه به‌وسیله‌ی پروتز است. در این روش برای اصلاح افتادگی و بزرگ کردن سینه‌ها از پروتز سینه استفاده می ‌شود.

در روش پروتز ماستوپکسی برش‌های لازم برای انجام عمل فقط در ناحیه‌ ی آرئول و زیر سینه انجام می ‌شود. در این روش سینه‌ های کوچک که به افزایش حجم نیاز دارند و سینه ‌های نامتقارن از نظر اندازه و ظاهر را می ‌توان اصلاح کرد.

در حقیقت این روش ترکیبی از لیفت سینه و عمل پروتز سینه است که در آن از لیفت داخلی برای بالا بردن سینه‌ ها استفاده می ‌شود و برخلاف عمل لیفت سینه نیازی به برش‌های عمودی وجود ندارد.

توجه داشته باشید که عمل پروتز سینه با این روش برای تمام افراد امکان ‌پذیر نیست و بهتر است با نظر پزشک متخصص و ماهر این عمل انجام شود.

 

 

Breast Prosthesis

 

 

 

عمل پروتز سینه چقدر دوام می ‌آورد؟

علی ‌رغم مقاوم بودن پروتزهای سینه اما این پروتزها همیشگی نیستند و به‌ مرور زمان فرسوده می ‌شوند. معمولا به‌ مرور زمان پوسته‌ی خارجی پروتز سینه کهنه و نازک می‌ شود و در نهایت از بین می ‌رود. اگرچه از نظر کلینیکی تشخیص این فرسایش مشکل است.

خانم‌ های ورزشکار به ‌خصوص مربی‌ های ایروبیک، دوندگان ماراتن، سوارکاران و … نسبت به کسانی که تمرینات و تحرک کمتری دارند، بیشتر دچار فرسودگی و پاره‌ شدن عمل پروتز سینه می ‌شوند.

به همین دلیل درصورتی ‌که عمل پروتز سینه انجام داده ‌اید، لازم است ۱۰ تا ۱۵ سال بعد از عمل توسط پزشک متخصص معاینه شوید و در صورت نیاز و به تشخیص پزشک، سونوگرافی انجام دهید.

 

چه کسانی می‌ توانند عمل پروتز سینه  را انجام دهند؟

افرادی که به ‌خاطر بیماری‌های سخت مثل سرطان تمام یا بخشی از سینه‌ی خود را از دست داده‌اند.

کسانی که به‌صورت مادرزادی سینه ‌های نا‌متقارن با شکل غیر‌طبیعی دارند.

خانم‌ هایی که به ‌خاطر نقص مادرزادی فقط یک سینه دارند.

زنانی که به دلایل هورمونی یا ژنتیکی یا لاغری بیش ‌از حد و سوء تغذیه سینه ‌های کوچکی دارند.

زنانی که به‌ خاطر بالا رفتن سن، بارداری و شیردهی بافت سینه‌ شان تحلیل رفته و کوچک شده است یا به‌ خاطر کاهش وزن شدید دچار افتادگی سینه شده‌اند.

قیمت پروتز سینه:

عمل پروتز سینه از جمله عمل‌ های جراحی زیبایی است، به همین دلیل تحت پوشش بیمه درمانی قرار نمی ‌گیرد. از سوی دیگر، قیمت پروتز سینه با توجه به عواملی چون تبحر و شهرت پزشک جراح و نوع پروتز استفاده شده متفاوت است.

 

 

Breast Prosthesis

 

 

 

عوارض پروتز سینه:

عمل پروتز سینه درصورتی‌ که توسط پزشک جراح ماهر انجام شود، عملی ایمن با تهاجم اندک است. با این‌ همه عمل پروتز سینه مثل تمام عمل ‌های جراحی عوارض احتمالی خاص خودش را دارد که البته در صورت رعایت موارد مربوط به آمادگی قبل از عمل و مراقبت ‌های دقیق و اصولی بعد از عمل، می‌ توانید احتمال بروز عوارض را به حداقل برسانید. به همین منظور بهتر است در مورد عوارض احتمالی بعد از عمل پروتز سینه اطلاعات کافی داشته باشید.

 

برخی از عوارض احتمالی عمل پروتز سینه عبارتند از:

  • ظاهر غیرقابل قبول محل برش جراحی
  • خونریزی و تجمع خون (هماتوم)
  • جدا شدن زخم
  • نامتقارن بودن سینه‌ها
  • قرار دادن غیر‌اصولی و نادرست پروتز در محل
  • عفونت
  • تاخیر در بهبودی محل برش جراحی
  • تغییر در حس سینه و نوک سینه که ممکن است موقت یا دائم باشد
  • ایجاد یک کپسول ضخیم در اطراف پروتز
  • نشت یا پارگی جدار پروتز
  • چین‌خوردگی پوست روی پروتز
  • عوارض بیهوشی عمومی
  • تجمع مایع اطراف پروتز
  • درد ممتد
  • جا‌ به‌ جایی پروتزها به جهات مختلف
  • نارضایتی فرد از نظر زیبایی و نتیجه‌ی عمل
  • ایجاد لخته خون در رگ‌ها که ممکن است باعث عوارض قلبی و ریوی شود.
  • احتمال نیاز به عمل مجدد.

علاوه بر این ها، بعد از انجام عمل جراحی پروتز سینه بعضی بیماران کاملا حس سینه‌ شان از بین می ‌رود، برخی دیگر فقط کمی کاهش در حس سینه‌ ها را تجربه می ‌کنند و در مواردی حتی افزایش حس هم اتفاق افتاده است. با این‌همه تمام این عوارض به‌ مرور بهبود پیدا می‌ کند و بهبودی کامل معمولا ۱۸ ماه طول می ‌کشد.

 

 

 

 

Breast Prosthesis

 

 

 

 

پروتز سینه و شیردهی:

اگرچه شما عمل پروتز سینه انجام داده‌اید اما مسئله این جاست که بافت طبیعی و قدیمی سینه هنوز سرجای خودش قرار دارد و در نتیجه هنوز مجاری شیردهی در سر جای خودشان هستند. به این ترتیب پروتز سینه چه در زیر عضله‌ی سینه و چه در بافت سینه قرار داده شود، روی شیردهی خانم ‌ها تأثیری ندارد.

با این ‌همه اگر پزشک جراح برش را دور هاله سینه انجام دهد، چند مجرای شیری ممکن است قطع شوند و این موضوع می‌ تواند بر میزان شیر تولید شده و نحوه‌ی شیردهی تأثیر بگذارد.

به همین خاطر جراحان پلاستیک اغلب ترجیح می‌ دهند برش مورد نیاز برای گذاشتن پروتز در بافت سینه را در زیر سینه ایجاد کنند تا هم آسیب کمتری به بافت سینه وارد شود و هم توانایی شیردهی به نحو مطلوب حفظ شود. با این‌ همه بهتر است بعد از دوران بارداری و شیردهی برای انجام عمل پروتز سینه اقدام کنید.

دکتر آرش نجف بیگی-فوق تخصص جراحی پلاستیک

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *